Dag 11 Harpers Ferry

 Vandaag de laatste hele dag van onze vakantie, uiteraard snel gegaan maar de eerste vakantiedag lijkt ook alweer lang geleden. Je stelt je gewoon altijd in op de lengte van je vakantie denk ik. 

Isabel haalt het ontbijt niet, wij gaan om 8:40 naar de ontbijtruimte. Om 09:00 gaat de deur dicht, maar je kan nog wel blijven zitten en ze halen ook niet gelijk alles weg. Wij nemen voor Isabel melk, een bagel en jus d’orange mee zodat zij op de kamer kan ontbijten. Dat vindt zij totaal niet erg en ze heeft even genoten van een uurtje alleen op de kamer haha. 

Jef gaat na het ontbijt naar het kantoortje van FedEx, het is maar 10 minuten lopen hiervandaan. Wij relaxen wat op de kamer en voordat we het weten is hij alweer terug. En ja hoor, we zijn weer in het bezit van de autosleutel! Poeh, gelukkig maar. 

We besluiten vervolgens naar Harper’s Ferry te gaan, een nationaal park met mooi wandelpaden. Het is een oud historisch dorpje, maar met vooral hele mooie natuur. Daar hebben we wel zin in na een dagje stad. Het is ongeveer 5 kwartier rijden. 

Als we bij de auto staan doet Jef de achterklep open en iedereen gooit zijn spullen achterin. Jef legt dus ook zijn rugzak achterin met de autosleutel. Ik doe vervolgens de achterklep dicht en je raadt het al…..de deuren gaan niet open en de achterklep ook niet meer. Shit!! Het is totaal niet grappig maar toch moet ik er om lachen. Misschien van de zenuwen ofzo. 

In een uur tijd zijn we dus weer in het bezit van onze eigen autosleutel en kunnen we niet meer bij de autosleutel van onze huurauto. Toch knap. 

Ik probeer erachter te komen wat de AAA roadassistance voor ons kan betekenen en we gaan in de lobby zitten. Jef loopt wel naar boven om zijn werktelefoon te halen omdat de telefoongesprekken mee te voeren. Hij blijft wel een tijdje weg en als ik app om te vragen waar hij blijft meldt Jef dat hij in gesprek is met Hertz en dat zij op waarschijnlijk op afstand de auto kunnen ontgrendelen. Ik krijg dus het verzoek naar de auto te lopen maar niets te doen. Ik wacht een tijdje en ja hoor…ik hoor wat geklik wat een goed teken is lijkt mij. Als ik groen licht krijg om de auto te openen lukt dat gelukkig. Ik doe de portier open en bedenk mij dan dat ik mijn rugzakje in de lobby heb laten liggen. Ik laat de portier open (veel te blij dat ‘ ie open is) en loop terug naar de lobby om mijn rugzak te halen. Die staat er gelukkig nog maar dan bedenk ik mij dat wellicht iemand het idee zou kunnen krijgen om de autodeur dicht te gooien… dan zijn we weer terug bij af want ik heb de autosleutels nog niet gepakt. Ik snel dus weer naar buiten en gelukkig staat de deur nog open. Ik doe de kofferbak open en pak de autosleutels uit de rugzak van Jef. Na een toiletbezoek kunnen we dan eindelijk op pad. Zoals gezegd rijden we in ongeveer 5 kwartier naar Harpers Ferry en het is er behoorlijk rustig. Het is best lekker weer, maar niet zonnig. 

We informeren bij het visitor center naar een mooie wandeling en ze raden ons de wandeling aan van Maryland Heights naar een mooi uitzichtpunt. Het is wel een redelijk pittige wandeling maar we hebben er zin in. 

We gaan eerst met de bus naar het historische dorpje en lopen een rondje. Het ziet er leuk uit, het is een hele mooie omgeving. Er zijn allerlei kleine ouderwetse winkeltjes. We lopen er niet te lang rond maar gaan over de brug de rivier over waar de wandeling begint. 

We lopen eerst een stuk langs de rivier (dat is vlak) en na 10 minuten begint dan de daadwerkelijke wandeling. Dat gaat gelijk flink steil omhoog. Hmmm. We zien wel wat leuke eekhoorntjes en mooie vogeltjes. Het is gelukkig niet zo warm vandaag. 

We zien niet veel andere mensen en als we mensen tegenkomen die terug komen vragen we hoopvol of het nog erg ver is. Ze antwoorden bevestigend maar ook dat het de moeite waard is. We zetten dus door. Het zou 1,5 uur lopen zijn maar steil omhoog is dat nog best een lange tijd. Na een uur lopen zijn we er eigenlijk wel klaar mee en als ik tijdens een rustpauze vraag wat iedereen echt wil stemmen ze alle 3 voor omkeren. Maar dan komen er weer 3 mensen van het uitkijkpunt af en uiteraard vraag ik het weer even aan diegenen. Volgens hun zijn we er bijna en is het echt heel mooi. Nog 20 minuten geven zij aan. Nou ja, dan gaan we er gewoon voor natuurlijk. Het is ook wel een beetje suf om na zoveel inspanning terug te keren zonder het uitzichtpunt te zien. 

Het gaat wel echt steil omhoog nu, het valt niet echt mee. Daarna gaan we weer een flink stuk steil naar beneden. Fijn, maar we weten ook dat we het straks weer omhoog moeten lopen haha. 

Nou ja, we komen bij het uitzichtpunt aan en het is wel echt heel mooi gelukkig. Je kijkt uit over de rivier en het dorpje Harpers Ferry. De zon schijnt en we genieten een tijdje van het uitzicht. 

Isabel zegt ook dat ze wel blij is dat we toch door zijn gegaan. 

Na 20 minuten ofzo gaan we weer terug en moeten we dus eerst weer een flink stuk omhoog lopen en na ongeveer 15 minuten alleen nog maar naar beneden. Dat gaat een stuk sneller! 

Al met al weer aardig wat stappen gezet en onze Apple Watch is weer erg tevreden over ons. Alle ringetjes weer vol, en dat is al 2 weken het geval. 

We zijn wel erg moe als we weer in het dorp aangekomen en gaan gelijk naar de plek toe waar de bus vertrekt om ons naar de parkeerplaats te brengen. 

We stappen in de auto en besluiten vanavond bij de Cheesecake Factory te eten, toch wat mij betreft wel een traditie als we in de USA zijn. Er is er eentje vlakbij ons hotel. Om half zeven zijn we er, maar het is allemaal betaald parkeren dus we besluiten de auto bij ons hotel te zetten en te lopen naar het restaurant. Jef kan dan gelijk even een lange broek aandoen. 

In ongeveer 15 minuten lopen we er heen en er is ruimte zat voor ons. We kunnen gelijk aan tafel. We kunnen nog een traditie uitvoeren want ik heb eindelijk keer de kaarten mee om een potje te kunnen pesten terwijl we wachten op ons eten. 

Isabel en ik hebben een pasta met kip, Jef een wat onduidelijk gerecht van kip in de vorm van een pizza. Jasper gaat voor…..pizza. Die is niet erg groot dus hij bestelt na het eten nog een cheesecake. Wij bestellen er ook een, maar delen ‘m met z’n drieën. Hij is super lekker! 

Na het eten lopen we weer terug naar het hotel en omdat ik nog wat minuten tegoed heb voor een step gaan Isabel en Jasper samen op de step naar het hotel. Dat bevalt ze uiteraard wel. 

Ik vind het prima om te lopen om zo het eten weer wat te laten zakken. 

Eenmaal op de hotelkamer pakken we de koffers in en gaan we rond 2300 slapen.